|
بيان آزاد
نيازمند
زبان آزاد
است.
تائيد
و يا سکوت
در مقابل سياستي
که
رذيلانه
ترين
تحقير ها
و توهين
ها را به
فرهنگ ها
و زبان
هاي ديگر
اعمال
کرده و
ميکند نه
با
دموکراسي
سازگاري
دارد و نه سنخيتي
با
چارچوب
هاي
پذيرفته
شده
جهاني
حقوق بشر
که به
صراحت حق
تحصيل و
بکارگيري
زبان
مادري را
حمايت
ميکند.
حرف
بيربطي
نيست
اگر بگوييم
که سرخط
همهٔ
تلاشها و
مبارزات
سياسي و
اجتماعي
براي نيل به آزادي و
دمکراسي
طلب آزادي
بيان است.
همهٔ
بحثها و
کشمکشها
در خصوص
آزادي
مطبوعات
،حقوق
مخالفين ،
مبارزات
انتخاباتي،
حق تشکل ،
حق تاسيس و
عضويت
درانجمن
هاي سياسي
و صنفي،
آزادي
انديشه و
اساسا هر آنچه
به
موازين حقوق
بشر مربوط
ميشود
بدون
آزادي
بيان
مفهوم
عيني
پيدا
نميکند .درخواست
هاي سياسي
نظير
مبارزه
براي
آزادي
زندانيان
سياسي و
عقيدتي
نيز
مفهومي
به جز
درخواست
آزادي
بيان
ندارد .
نکتهٔ
اصلي در
اين زمينه
البته
مطلق بودن
آزادي
بيان است
به اين
معني که
محدوديت
در "موضوع"
و"ابزار"
ابراز
انديشه......
دنباله
مقاله
سفري
نوستالژيک
به آن
يکسال
رويائي که
افسانه
شده است.
به بهانه
انتشار
کتاب
عليرضا
ميانالي :
سيلاحلا
اولچولن
توپراق
"زميني
که بااسلحه
اندازه
گرفته شد"
ياشار
گولشن
کتاب
سيلاحلا
اولچولن
توپراق
خواننده
را به
سفري
رويايي
به آن
يکسالي
ميبرد که
در دل
مردم
اذربايجان
ديگر به
دوره اي
افسانه
اي تبديل
شده است.
البته
دستاوردهاي
بزرگي که
در طول يک
سال حکومت
ملي حيات
اجتماعي
و ملي
مردم
آذربايجان
را
انچنان
دگرگون
کرد در
عالم
واقعيت بود
ولي آن
رنجي که
پيش از
اين دوره
کشيده
بودند و
بخصوص آن
مصيبت پس
از شکست
جنبش و
ستم
جنايتکارانه
ملي که
همچنان
انها را
زير
منگنه
دارد،
آن
يکسال
رويائي
را در قلب
مردم به
افسانه
بدل کرده
است.
شرح
|
